درون تو صدايي هست که تمام روز در وجود تو زمزمه مي کند؛

حس مي کنم اين درسته، مي‌دانم اين يکي غلطه.

نه معلم، نه واعظ، نه پدر و مادر، نه دوست و نه هيچ آدم عاقلي

نمي تواند بگويد چه چيز درست است و چه چيز غلط.

تنها به صداي درونت گوش کن!

................................................ 

آنگاه که غرور کسي را له مي کني، آنگاه که کاخ آرزوهاي کسي را ويران مي

کني، آنگاه که شمع اميد کسي را خاموش مي کني، آنگاه که بنده اي را ناديده مي

انگاري ، آنگاه که حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را

نشنوي، آنگاه که خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي گيري مي خواهم بدانم،

دستانت را بسوي کدام آسمان دراز مي کني تا براي خوشبختي خودت دعا کني؟

........................................... 

کاش به زمانی برگردم

که تنها غم زندگی ام

شکستن نوک قلمم بود...

............................................................ 

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید

ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود